Er is op het forum vaak discussie geweest over het verschil tussen een joystick en een gamepad. Ook komen er vaak vragen over hoe je het beste met je stick kunt omgaan. Waarom zoveel gedoe met “controls”? Omdat je met competitief gamen zoveel mogelijk het fysieke als obstakel wilt elimineren zodat je kunt concentreren op het tactische aspect. Oefening baart kunst. Het is een cliché, maar de waarheid als een koe. Alleen door veel oefenen kun je de timing en bewegingen van je controller zodanig onder de knie krijgen dat je er niet meer bij hoeft na te denken. Wanneer je dit punt bereikt hebt dan hou je energie en tijd over om je combo’s en technieken toe te passen. Er zijn dingen die je kunt doen om de precisie van je invoer te verhogen en zodoende minder vaak ‘fouten’ maken die niks te maken hebben met slim spelen.

Double-tapping is ooit overgewaaid uit Japan en is nu de normaalste zaak van de wereld voor mensen die op een stick spelen. Het is, simpel gezegd, het snel twee keer drukken van een knop zodat je twee keer de kans hebt op de ‘correcte’ timing. Als je Takahashi-Meijin (http://www.wired.com/gamelife/2008/10/meet-takahashi/) bent dan is dit een koud kunstje, maar omdat er weinig mensen zijn die vaker dan 8 keer per seconde een knop in kunnen drukken heb je snellere methode nodig dan simpelweg 2 keer op en neer met dezelfde vinger te gaan. Het uitvoeren van de typische double-tap is heel simpel voor te doen, maar bij gebrek aan visuele hulpmiddel ga ik het zo goed mogelijk proberen te omschrijven. Je raakt de knop eerst met je middelvinger en beweegt die vervolgens van de knop af alvorens je de knop een tweede keer indrukt met je wijsvinger. Het lastigste en het belangrijkste van de double tap is dat jouw eerste vinger van de knop af is voordat je hem een tweede keer raakt, anders krijgt de knop de kans niet om ‘oningedrukt’ te worden. In Street Fighter 4 en andere games kun je de “Input Display” aan doen in de “training mode” om te zien of je de knop inderdaad twee keer ingedrukt hebt. Voor combo’s met strakke timing helpt dit merkbaar. Sommige top spelers durven link combo’s in toernooien te doen waar je een precisie van 1/60ste seconde nodig hebt.

In Street Fighter 4 is het invoer systeem aangepast om flexibeler te zijn met de aanvalsknoppen. Als je knoppen tegelijk wilt indrukken dan heb je een periode van ongeveer 17 milliseconde om ze allemaal ingedrukt te krijgen. Dat lukt meestal wel, maar om het makkelijker te maken heeft Capcom besloten dat zolang alle knoppen ingedrukt zijn en blijven binnen een bepaalde tijdsbestek dan telt dit alsof ze gelijktijdig gedrukt zijn. Dit heeft als gevolg de knop A gevolgd door knop B gezien wordt als eerst A en dan A+B. Toen bedacht een slimmerik dat je hier misbruik van kan maken. Het spel beslist bij twee knoppen welke aanval uitgevoerd wordt aan de hand van een bepaalde prioriteit/volgorde. Als je bijvoorbeeld Hard Punch indrukt en ingedrukt houd gevolgd door Medium Punch binnen 2/60ste van een seconde dan heb je volgens het spel twee keer heel snel op Hard Punch gedrukt. Je hebt dus nu een andere methode om de double-tap uit te voeren die een stuk makkelijker is dan de traditionele.

In sommige situaties maakt het niet uit welke sterkte punch of kick je moet indrukken. Dan kun je de piano methode toepassen. Je tikt gewoon je vingers een voor een op Hard, Medium en Light Punch/Kick (of andersom). Het werkt om precies dezelfde reden als double tappen en werkt nog effectiever. Bij double taps heb je in feite meer dan 2 keer zoveel kans op een goeie timing en bij de piano methode ook meer dan 3. Hoezo? Nou, in alle Street Fighters telt het los laten van een knop bij specials en supers als het indrukken van een knop. Probeer het maar eens. Ga in training mode met Ryu en druk een Punch in. Houd hem ingedrukt, doe een kwart cirkel naar voren en laat hem aan het einde los. Als je het goed gedaan hebt krijg je een vuurbal.

Vergis je niet, je moet nog steeds je combo’s goed timen, maar deze trucjes helpen enorm.